7.55Mianeh

شنبه, 13 آذر 1400

دنبال کردن ما

دنبال کردن ما

شهر میانه (میانا)

شهر میانه در ماه شب ۱۴ ام / اسفند ۹۴
شهر میانه در ماه شب ۱۴ ام / اسفند ۹۴

شهر میانه (میانا) یکی از شهرهای مهم استان آذربایجان شرقی و مرکز شهرستان میانه است. این شهر در جنوب شرق استان قرار دارد و به واسطهٔ اینکه سال‌ها تنها راه ارتباطی منطقهٔ آذربایجان به بدنهٔ اصلی کشور از طریق درهٔ قافلانکوه بوده، به عنوان دروازه‌ی آذربایجان شناخته می‌شود.

وجه تسمیه میانه

هر حکومتی در دوره خود، شهرها و آبادی‌ها و بناهایی را به نوعی به خود مربوط می‌کند، چه با نام بزرگان خود و چه با لغات و اصطلاحات خاص خود. مثلاً شاه عباس صفوی در زمان حکومت خود ۹۹۹ کاروانسرا در شهرهای مختلف ساخت یا مرمّت کرد که اکنون هم به کاروانسراهای عباسی معروفند.

شهرها و آبادی‌های دوره حکومت مادها نیز از این امر مستثنی نبوده‌اند. آنها بنا به گویش‌های مختلفی که در مکان‌ها و زمان‌های مختلف داشته‌اند، ترکیبات مختلفی از «ماد» را در نام آبادی‌ها نهاده‌اند. «ماد» در گویش اینها بصورت‌های مختلف «ماد، مار، مر، مای، می» بوده است.

شهرهای سوق الجیشی یا آبادی‌های تازه بنا شده آن دوره با چنین واژه‌هایی ترکیب شده و بسیاری از اماکن کنونی آذربایجان را تشکیل داده‌اند، مانند:

«مایانا(مییانا)، مایان(نزدیک تبریز)، مایانج(نزدیک زنجان)، مایان شان (ماهنشان)، ماراغا، ماراند/مارایاند/مارایانا(مرند)، مایکی(ماکی)، مارد(قیزیل اوزن)، مارگیاناد(دریاچه ارومیه)، مادآوا(نزدیک ماهنشان)، مِی آوا(ماهی آباد میانه) و …». حتی در دوره ساسانیان، به آذربایجان نیز “مای” می‌گفتند.

“مییانا” یا “مایانا”، ترکیبی است از «مای» و «آنا» به معنای «ماد بزرگ» یا «ماد مادر».

تصویربرداری هوایی از شهر میانه – ارسالی از آقای میلاد اسکندرزاده

این واژه کهن غیرفارسی در سده‌های گذشته مانند دیگر نام‌های اماکن و مناطق آذربایجان، قربانی افکار مسموم شده و آنرا با میانه به معنای وسط یکی گرفته‌اند و در توجیه آن هر کدام چیزی بافته‌اند. یکی به دلیل قرار گرفتن بین زنجان و تبریز آنرا میانه دانسته است. دیگری بخاطر قرار گرفتن بین تبریز و تهران، آن دیگری بخاطر قراگیری بین مثلث مراغه، زنجان و تبریز، یکی دیگر بخاطر قرار گرفتن بین عراق عجم و آذربایجان و … . در حالیکه این توجیه برای هر شهر دیگری صادق است و منحصر به میانه نیست.

میانه در طول تاریخ همواره میانا بوده است و اینجانب در مطالعه صدها کتاب و سند و نقشه اروپایی و عربی هرگز برای میانه چیزی غیر از میانه ندیده‌ام. نقشه‌های اروپاییان که بعد از رنسانس به جهانگردی پرداختند، این شهر را Miyana ثبت کرده‌اند و فقط اعراب بنا بر گویش خود آنرا میانج خوانده‌اند چنانکه ساوه را ساوج خوانده‌اند.

منبع: نوشته‌ی محمدصادق نائبی naebi.ir

حتماً ببینید:  روستای شیخدر آباد (شیخ دار آوا) و دربند زیبای آن

مساحت و تقسیمات کشوری

شهرستان میانه با ۵۵۸۰ کیلومتر مربع مساحت از مجموع مساحت ۴۵۱۶۲ کیلومترمربعی استان، به عنوان پهناورترین شهرستان استان آذربایجان شرقی محسوب می شود که یک هشتم از خاک استان و یک سیصدم از خاک ایران را در برگرفته است.

براساس آخرین تقسیمات کشوری دارای چهار بخش (مرکزی، ترکمنچای، کاغذکنان و کندوان)، ۱۷ دهستان و ۵ نقطه شهری به نام‌های میانه، ترکمنچای، آق‌کند، آچاچی و ترک می‌باشد. شهرستان میانه ۴۰۳ آبادی وجود دارد که ۵۰ آبادی خالی از سکنه می‌باشد.

براساس نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهرستان میانه ۱۸۲,۸۴۸ نفر و تعداد خانوار آن، ۵۷,۶۶۵ خانوار است که از این تعداد ۹۴,۳۵۵ مرد و ۸۸,۴۹۳ آن زن است.

منبع نوشته: ویکی پدیا

 

شهر میانه (میانا)

برای مشاهده تصویر با سایز بزرگتر بر روی تصاویر کلیک کنید

 

شهرک های شهر میانه

تصاویر ارسالی از آقای اکبر اشرفی

تصاویر ارسالی از آقای سعید حاصلی

📸 تصاویری از طبیعت شهرستان میانه (میانا) – ارسالی از خانم بهار پزشکی

📸 تصاویری از طبیعت شهرستان میانه (میانا) – ارسالی از آقای رضا غیابی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *